Świat jest iluzją, jak ekran kinowy, na którym przesuwają się obrazy wydarzeń. Historie, role, dramaty, triumfy i upadki – jak mandala energii. Bóg jest projektorem. Jest Źródłem Światła, które ożywia każdą scenę. Jest Świadomością, która patrzy na siebie przez miliardy oczu. Ludzie to sny Boga w różnych kostiumach.
Możesz grać w filmie kryminalnym, sensacyjnym, obyczajowym, w dramacie lub w całym katalogu romansów. Każdy wybór tworzy inną rzeczywistość. Nadaje inną grawitację / inny smak doświadczenia. Możesz wybrać dowolny gatunek.
Lecz jeśli znudziłeś się filmem, i zapytasz o swoją Prawdę – ona nie znajduje się w scenariuszu. Znajduje się w Miłości do Projektora. Jeśli jej bardzo pragniesz – wybierz romans z Bogiem.
Pozwól, by Serce zakochało się w Źródle, nie w ekranie. Ekran, i inne filmy pozostaw innym aktorom. Gdy Bóg stanie się twoją największą Miłością – wejdziesz w Jedność. Serce zakocha się w Źródle, a nie w migotaniu cieni.
Zjednoczysz się z rolą Świadomości. Roli tej nie gra się na scenie. Ona rozgrywa się w Sercu. Inne role są piękne, lecz przemijają. Rola Świadomości jest Wieczna. Nie rozgrywa się w czasie, ona dzieje się poza Wszechświatem. W miejscu, gdzie rodzą się gwiazdy i gdzie milkną słowa.
Bądź więc w świecie. Dotykaj go z czułością, i nie bierz go za ostateczność. Idź przez niego, nie należąc do niego. I pozwól, by to, Kim Jesteś, mówiło ciszej niż słowa – ale mocniej niż jakikolwiek dowód. Cisza bycia niesie większą Moc, niż najgłośniejszy dowód. Bo Prawda nie przekonuje, pojawia się bez wyjaśnienia. Ona jest….
Tak właśnie się przechodzi przez świat – lekko, uważnie, bez przywłaszczeń. Z Sercem obecnym na świecie, lecz zakorzenionym gdzie indziej. W miejscu, którego nie można nazwać, policzyć czy ocenić.