Nie oddawajmy naszego Światła chaosowi… Powracajmy do Domu Miłości…
Przed nami czas, w którym świat będzie coraz bardziej drżeć pod ciężarem własnych sprzeczności. Na powierzchnię wydobywają się lęki, napięcia i nierozpoznane cienie ludzkiej Świadomości. Ci, którzy zagubili kontakt z własnym Sercem, próbują odzyskać poczucie mocy poprzez kontrolę, dominację i wzbudzanie strachu. Jakby mogli odnaleźć siebie, odbierając innym poczucie bezpieczeństwa. Jakby mogli zagłuszyć wewnętrzną pustkę, wypełniając przestrzeń gniewem. Nie pozwólmy, aby to, co najgłośniejsze, przesłoniło nam to, co najprawdziwsze. Nie pozwólmy, aby chaos stał się jedynym obrazem świata, który nosimy w sobie.
Skierujmy nasze spojrzenie ku całemu dobru, które wciąż żyje, oddycha i nieustannie przepływa przez ludzkie Istnienie. Bo pod powierzchnią wydarzeń, które przyciągają uwagę całego świata, istnieje ogromna przestrzeń cichego DOBRA. Ludzie każdego dnia wyciągają do siebie ręce. Opiekują się chorymi, karmią głodnych, przytulają samotnych, wspierają tych, którzy utracili nadzieję. Ktoś przebacza. Ktoś pozostaje przy drugim człowieku w jego najtrudniejszej godzinie. Ktoś rezygnuje z własnej wygody, aby przynieść ulgę drugiej Istocie. Ktoś, mimo własnego cierpienia, odnajduje w sobie siłę, by nie przekazywać dalej bólu, którego sam doświadczył.
Dzieje się to każdego dnia. W tysiącach domów, w małych społecznościach, w rodzinach, wśród przyjaciół i zupełnie obcych sobie ludzi. W niezliczonych gestach, których nikt nie fotografuje, nie opisuje i nie umieszcza na pierwszych stronach wiadomości. Istnieje tak wiele dobra, które nie potrzebuje rozgłosu, aby być prawdziwe. Istnieje tak wiele Miłości, która nie potrzebuje świadków, aby zmieniać świat. I istnieją ludzie, którzy każdego dnia wybierają pokój, współpracę i wzajemną troskę. Ludzie, którzy zamiast budować kolejne mury, tworzą mosty. Którzy rozumieją, że siła nie polega na podporządkowaniu sobie innych, lecz na zdolności do wspólnego tworzenia przestrzeni, w której każdy może odzyskać swoją godność.
Nie zapominajmy o nich… Nie zapominajmy o nas samych… Nie zapominajmy o ogromie Miłości, która wciąż jest obecna w ludzkim doświadczeniu. Bo kiedy patrzymy wyłącznie na chaos, zaczynamy nieświadomie oddawać mu coraz więcej miejsca w naszym wnętrzu. Nasza uwaga przywiązuje się do tego, co budzi lęk, a Serce stopniowo traci kontakt z tym, co daje mu siłę. Wtedy cudze napięcie zaczyna stawać się naszym napięciem, cudza nienawiść wnika w naszą przestrzeń, a walka, której nie chcieliśmy prowadzić, zaczyna rozgrywać się również w nas.
Dlatego właśnie teraz tak ważne jest, abyśmy Świadomie powracali do własnego Centrum. Nie po to, by odwracać wzrok od cierpienia świata. Nie po to, by udawać, że nie istnieją wojny, niesprawiedliwość i ludzkie dramaty. Lecz po to, byśmy patrząc na nie, nie utracili tego, co pozwala nam wnosić przemianę! Możemy widzieć ciemność, nie czyniąc jej swoim domem. Możemy rozpoznawać nienawiść, nie pozwalając, aby zamieszkała w naszym Sercu. Możemy stawać w Prawdzie, nie karmiąc w sobie pragnienia odwetu. Możemy sprzeciwiać się złu, nie odcinając się od własnego człowieczeństwa.
To jest głęboka siła naszego Światła!
Nie jest bezradnością ani zgodą na wszystko, co się wydarza. Jest Świadomością, która potrafi odróżnić pokój od uległości, współczucie od przyzwolenia, a wewnętrzną wolność od potrzeby walki. Tam, gdzie zapomniano o Miłości, nieśmy pamięć Serca. To wyższy wymiar Światła, który teraz wkracza! Wszystkie Dusze należą do jednej wielkiej tajemnicy Istnienia. W głębi tej tajemnicy nie jesteśmy od siebie oddzieleni. Każde życie uczestniczy w większej całości, której nie sposób zamknąć w granicach ludzkiego rozumienia.
To tajemnica Serca… Żadna zewnętrzna potęga nie jest w stanie rozerwać tego połączenia. Nie pozwólmy, aby cudze roszczenia do władzy odebrały nam kontakt z sumieniem, godnością i głęboką mądrością Serca. Nie musimy stawać się tym, czemu się sprzeciwiamy, aby nieść zmianę!
Kiedy nienawiść rozlewa się po świecie, łatwo uwierzyć, że odpowiedzią musi być jeszcze więcej nienawiści. Kiedy ktoś wzbudza strach, pojawia się pokusa, aby żyć w nieustannym napięciu. Kiedy jesteśmy świadkami przemocy, nasze wnętrze może zapragnąć odwetu, jakby tylko on mógł przywrócić zachwianą równowagę. Lecz właśnie wtedy stajemy przed ważnym wyborem. Czy pozwolimy, aby wydarzenia świata odebrały nam zdolność kochania?
Nie oddawajmy zdolności dostrzegania piękna, wzruszania się dobrem i rozpoznawania w drugim człowieku żywego Istnienia, które również pragnie być kochane, bezpieczne i wolne. Nie oddawajmy naszej wrażliwości tylko dlatego, że świat bywa bezwzględny. Nie pozwólmy, aby konieczność mierzenia się z trudną rzeczywistością odebrała nam czystość intencji, z jakimi chcemy w niej uczestniczyć.
Kiedy wybieramy Miłość, znikają przejawy zła. To ma znaczenie! Bo Miłość nie jest jedynie energią, którą odczuwamy w pięknych chwilach. Jest sposobem, w jaki odpowiadamy na rzeczywistość. Jest w oddechu, który przynosi ukojenie. W dłoni wyciągniętej do drugiego człowieka. W spojrzeniu, w którym nie ma pogardy. W słowie, które przywraca nadzieję. W domu, w którym ludzie uczą się słuchać siebie nawzajem.
W społeczności, która nie pyta, kto jest ważniejszy, lecz jak wspólnie wnieść więcej dobra. Dzięki Miłości zaczyna się inna jakość Istnienia. Nie musimy czekać, aż cały świat osiągnie pokój, aby zacząć żyć w zgodzie z pokojem. Nie musimy czekać, aż wszyscy ludzie otworzą swoje Serca, abyśmy mogli otworzyć własne. Nie musimy czekać na doskonałe warunki, aby tworzyć dobro. Nowa Ziemia zaczyna się i rozwija się tam, gdzie Miłość przestaje być tylko ideą, a staje się żywym, wewnętrznym doświadczeniem naszego Istnienia.
Wtedy zaczyna w nas rozkwitać wyższa energia Światła, ekstatyczna, magiczna, pełna wolności i nieograniczonej przestrzeni Istnienia. Przenika nasze wnętrze, otwierając nas na głębsze odczuwanie życia, na subtelne piękno, które wykracza poza to, co zewnętrzne. Zaczynamy doświadczać rzeczywistości z wymiaru Serca, w którym Miłość staje się żywym przepływem, a nasze Istnienie nabiera lekkości, głębi i niezwykłego blasku.
To przestrzeń, w której chcesz po prostu płynąć… Tu jest magia Bycia, radość tworzenia i wolność, która rodzi się z głębokiego połączenia z wyższą rzeczywistością. Zobacz ten Wymiar… Zobacz Miłość… Bądź Miłością… —