Nasza droga wznoszenia przyspiesza…
Dusza prowadzi nas ku coraz większej wolności, odsłaniając warstwy, które chce uzdrowić.
Każda rana, która wypływa na powierzchnię, pragnie zostać objęta Światłem naszej Świadomości.
Każdy stary wzorzec, który ujawnia się ponownie i ponownie, niesie ukryty dar mądrości i możliwość odzyskania utraconej głębi Serca.
Światło nowej Świadomości, która nas zalewa, wykracza poza wszystkie ludzkie koncepcje, wierzenia, doktryny i nazwy.
Gdy zaczynamy dotykać wymiaru tej szerszej rzeczywistości, odkrywamy, że Boska Miłość nigdy nie była własnością żadnej religii, narodu ani tradycji.
Była obecna od początku czasu, pulsując w samym Sercu Stworzenia, przenikając każdą formę życia i każdą ścieżkę prowadzącą ku Prawdzie.
W Świetle przebudzonej Świadomości widzimy, że wszystkie wielkie tradycje duchowe były niczym różne okna otwierające się na to samo Nieskończone Niebo.
Choć języki były odmienne, symbole różne, a rytuały przybierały niezliczone formy, ich najgłębsze przesłanie pozostawało niezmienne.
Przypomnieć człowiekowi o jego Boskim pochodzeniu i o Jedności całego życia.
Jednak przez wieki ludzka Świadomość zanurzona w lęku i poczuciu oddzielenia budowała mury tam, gdzie miały powstawać mosty Miłości.
Religie, które miały prowadzić do doświadczenia Boga, bywały wykorzystywane do prześladowań, wywyższania się lepsi / gorsi, dzielenia ludzi na tych, którzy należą, i tych, którzy są wykluczeni.
Powstały granice strzeżone przez dogmaty, osądy i fanatyzm. Człowiek zaczął walczyć o Boga, nie rozumiejąc, że sam Bóg nigdy z nikim nie walczy.
Lecz teraz Świadomość ludzkości rozszerza się poza te dawne ograniczenia.
Człowiek przypomina sobie, że prawdziwa Świątynia nie została zbudowana w materii ani ludzkimi rękami.
Znajduje się ona w głębi Serca.
Tam płonie wieczny płomień Boskiej Obecności.
Tam nie istnieją podziały, wyznania ani religijne etykiety.
Tam istnieje tylko Jedno Życie rozpoznające siebie we wszystkich swoich przejawach.
Kiedy zgłębiamy Sercem Święte nauki w różnych pismach, odkrywamy, że opowiadają one tę samą historię.
Jest to opowieść o przebudzeniu człowieka ze snu oddzielenia od Boga.
O przekroczeniu iluzji ego.
O powrocie do Świadomości, że Bóg nie znajduje się gdzieś daleko, poza światem, lecz jest żywą Obecnością we wszystkim, co istnieje.
Każda gwiazda świeci w Nim.
Każde drzewo wzrasta w Nim.
Każdy oddech porusza się w Nim.
Każde Serce bije dzięki Niemu.
Wszystko jest zanurzone w oceanie Boskiej Świadomości.
Nie ma miejsca, gdzie Bóg się kończy i zaczyna stworzenie.
Istnieje tylko Jedna Nieskończona Obecność przybierająca niezliczone formy, aby doświadczać samej siebie.
Kiedy człowiek doświadcza tej Prawdy jako żywej rzeczywistości, rodzi się w nim Święta Miłość.
Jest to stan bycia w szczęśliwości niezależnej od niczego zewnętrznego.
Naturalny przepływ Boskości przez ludzkie Serce.
Ta Miłość staje się Światłem rozpoznającym siebie w każdym człowieku.
Staje się współczuciem dla wszystkich istot.
Staje się mądrością, która nie potrzebuje się obnosić.
Staje się mocą zdolną uzdrawiać podziały istniejące od pokoleń.
Miłość jest ukrytą siłą ewolucji Wszechświata.
Jest niewidzialnym nurtem prowadzącym życie ku coraz pełniejszemu wyrażaniu Boskiej natury.
To ona przyciąga ludzkość ku wyższym wymiarom Istnienia.
To ona otwiera bramy Nowej Ziemi.
Bez niej człowiek pozostaje uwięziony w świecie iluzji.
Widzi jedynie oddzielone formy, walczące ze sobą cienie i nieustanne zagrożenie. Świat staje się wtedy ciemną dżunglą ego, w której każdy broni własnych granic.
Lecz gdy Serce otwiera się na Boską Miłość, iluzja rozpada się.
Dostrzegamy, że nigdy nie byliśmy oddzieleni.
Nigdy nie byliśmy opuszczeni.
Nigdy nie byliśmy kimś innym niż żywym wyrazem Jednego Nieskończonego Ducha.
Wtedy każde spotkanie staje się Święte.
Każdy człowiek staje się lustrem Boga.
Każda chwila staje się cudem.
Życie przestaje być drogą prowadzącą do Boga.
Odkrywamy, że od początku poruszaliśmy się wewnątrz Jego nieskończonego Serca…